อาร์ตลาย · ขั้นตอนที่ 1 〈เปิดสัมผัส〉

เปิดสัมผัส — 2 สัปดาห์ วันละ 15 นาที

ยังไม่เลือกว่าจะสร้างอะไร ไม่กำหนดว่าเป็นภาพวาด งานเขียน หรือดนตรี มือต้องขยับก่อน ถึงจะมีขั้นต่อไป และตลอด 2 สัปดาห์จะไม่ให้ใครเห็นเลย

0 วอน · ไม่ต้องลงทะเบียนบัตร
อาร์ตลาย เปิดสัมผัส — สองนิสัย0วอนฟรี

01

ก่อนอื่นมาวัดดูว่าตอนนี้ทำได้แค่ไหน

ดูว่าตอนนี้อยู่ตรงไหน ไม่ใช่การวัดพรสวรรค์ แต่อยากดูว่าอะไรกำลังฉุดมือของคุณอยู่

ครั้งล่าสุดที่คุณลองสร้างอะไรสักอย่างคือเมื่อไร ไม่เกี่ยวว่าทำออกมาดีหรือไม่ ดูแค่ว่าเคยลองทำมาก่อนหรือเปล่า
เหตุผลที่เริ่มแล้วเลิกทำคืออะไร เลือกข้อที่ใกล้เคียงที่สุด
การให้คนอื่นเห็นสิ่งที่คุณทำเป็นอย่างไรสำหรับคุณ คำตอบนี้แบ่งช่องเริ่มต้นได้ชัดเจนที่สุด

02

สองนิสัย

เหตุผลที่ 〈The Artist's Way〉 ของ Julia Cameron ปี 1992 อยู่รอดมานานกว่าสามสิบปีคือวิธีการที่เรียบง่าย เราเพียงแค่ลดขนาดลงให้เหมาะกับบริบทของเรา

01 ตอนเช้าเขียนมือหนึ่งหน้า นิสัย 01

ตื่นมาแล้วเขียนด้วยมือหนึ่งหน้า เนื้อหาเป็นอะไรก็ได้ จะเขียนซ้ำๆ ว่า "ไม่มีอะไรจะเขียน" ก็ได้

กติกา ต้นฉบับใช้สามหน้า แต่เราเริ่มด้วยหนึ่งหน้า และไม่อ่านซ้ำ เพราะพอเริ่มอ่านการตัดสินก็จะเริ่มทำงาน

02 สัปดาห์ละครั้ง ออกไปคนเดียว นิสัย 02

สัปดาห์ละครั้ง ประมาณหนึ่งชั่วโมง ออกไปคนเดียว ไม่จำเป็นต้องเป็นงานนิทรรศการ — ร้านเครื่องเขียน ตลาด ร้านฮาร์ดแวร์ ตรอกเก่าๆ ก็ได้

กติกา ไม่ตั้งจุดประสงค์ ไม่ใช่ไปซื้อของ แต่ไปดู ถ้าไปกับใครสักคน บทสนทนาจะกลบสัมผัสไป

03 ไม่ต้องเอาให้ใครดู กฎ

สิ่งที่ทำมาตลอด 2 สัปดาห์จะไม่ให้ใครเห็นเลย แม้แต่คนในครอบครัว

ทำไม พอมีคนที่จะเห็น ก็จะสร้างตามมาตรฐานของคนนั้น ถ้าการตัดสินเข้ามาก่อนสัมผัสจะเปิด มือก็จะหยุด

04 อย่าพยายามทำให้ดี กฎ

วาดไม่สวยก็ได้ เขียนไม่เป็นประโยคก็ได้ ตลอด 2 สัปดาห์จะไม่ให้คะแนนอะไรเลย

ทำไม ถ้าเรียนเทคนิคก่อน จะเอาเกณฑ์นั้นมาตัดสินของตัวเอง พอเริ่มตัดสินคะแนน ความสนุกก็หายไป และเมื่อความสนุกหายไปก็เลิกทำ

05 จะทำอะไรนั้นมาถึงในสัปดาห์ที่ 3 ลำดับ

จะเป็นภาพวาด งานเขียน หรือเสียง ค่อยตัดสินใจหลังจาก 2 สัปดาห์จบแล้ว

ทำไม ถ้ากำหนดแขนงก่อน จะเห็นแต่คนที่เก่งในแขนงนั้นก่อนใคร แล้วจะรู้สึกแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่ม

03

สิบสี่แบบฝึกในสองสัปดาห์

วันละหนึ่งอย่าง อย่าเกิน 15 นาที ความล้มเหลวที่พบบ่อยที่สุดคือวันที่เกินเวลาแล้วหยุดไปสองวันถัดมา

ระดับสัปดาห์ที่ 1 (7 วัน)สัปดาห์ที่ 2 (7 วัน)
กเขียนด้วยมือครึ่งหน้า · วาดสิ่งที่เห็นวันนี้แค่หนึ่งอย่าง (วาดไม่สวยก็ได้) · คัดลอกเนื้อเพลงที่ชอบหนึ่งบรรทัด · มองนอกหน้าต่าง 5 นาทีแล้วเขียนหนึ่งประโยค · เขียนสิ่งที่ชอบตอนเด็กสามอย่าง · เลือกสีหนึ่งสีแล้วแต้มแค่สีนั้น · ออกไปเที่ยวคนเดียว 1 ชั่วโมงทำโจทย์เดิมซ้ำแต่ขยายเป็นหนึ่งหน้า · วันสุดท้ายเขียนข้อที่รู้สึกสบายที่สุดในเจ็ดข้อ
ขเขียนด้วยมือหนึ่งหน้า · อัดเสียง 3 นาที (อะไรก็ได้) · ถ่ายรูป 5 ใบแล้วเก็บไว้แค่ใบเดียว · เขียนสิ่งที่ไม่ชอบสิบอย่าง · เขียนกลิ่นของวันนี้หนึ่งประโยค · พับหรือประดิษฐ์อะไรสักอย่างด้วยมือ · ออกไปเที่ยวคนเดียว 1 ชั่วโมงทำโจทย์เดิมของสัปดาห์ที่ 1 ด้วยวิธีที่ต่างออกไป · วันสุดท้ายเขียนแขนงที่อยากทำสองอย่าง
คทำทุกช่องที่ผ่านมา + เปิดตัวจับเวลา 15 นาทีทุกวันและทำตามให้ครบลองสลับทำสองแขนงวันเว้นวัน แล้วเขียนว่าเวลาผ่านไปเร็วกว่าตอนไหน

04

รักษาแค่กฎข้อนี้ก็พอ

  • อย่าเกิน 15 นาที การหยุดตอนที่ยังอยากทำต่อคือสิ่งที่ทำให้มีวันถัดไป
  • ไม่อ่านซ้ำ สิ่งที่เขียนตอนเช้าอย่าอ่านซ้ำในวันเดียวกัน ดูอีกทีแค่ครั้งเดียวหลังผ่านไป 2 สัปดาห์
  • ขาดไปหนึ่งวันก็ทำต่อได้เลย ไม่ต้องเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น วันที่ขาดก็แค่ขาดไป แล้วเริ่มจากของวันถัดไปได้เลย
  • อย่าซื้ออุปกรณ์ ตลอด 2 สัปดาห์มีแค่กระดาษกับปากกาก็พอ ถ้าซื้ออุปกรณ์ก่อน จะเกิดความรู้สึกว่าต้องทำให้ดีให้สมกับอุปกรณ์นั้น
  • ไม่ให้ใครเห็น นี่คือกติกาที่สำคัญที่สุด แค่รักษาไว้ 2 สัปดาห์ก็พอ

ถ้าคุณทำครบสองสัปดาห์แล้ว

ต่อไปคือ 〈เปิดสัมผัส〉 6 สัปดาห์ — โจทย์สี่สิบสองข้อพร้อมเช็กอินรายสัปดาห์ จากนั้น 〈ปลุกลาย〉 10 สัปดาห์จะให้เลือกหนึ่งจากภาพวาด·งานเขียน·เสียง แล้วเจาะลึกลงไป ที่นั่นจะได้เรียนเทคนิคเป็นครั้งแรก และให้ใครเห็นเป็นครั้งแรก — ก็ต่อเมื่อคุณต้องการเท่านั้น

ดูขั้นถัดไป

อ่านก่อนแล้วค่อยเริ่ม

ATOVIA ไม่ใช่สถานพยาบาลและไม่ทำการวินิจฉัยหรือรักษาโรค หากมีอาการเจ็บปวดหรือมีโรคที่ได้รับการวินิจฉัยแล้ว กรุณาปรึกษาแพทย์ผู้ดูแลก่อน หากระหว่างออกกำลังกายมีอาการเจ็บหน้าอก เวียนศีรษะ หรือหายใจลำบากอย่างรุนแรง ให้หยุดทันทีและปรึกษาแพทย์

อ้างอิง · The Artist's Way, Julia Cameron 1992 — Morning Pages (เขียนด้วยมือสามหน้าทุกเช้า) และ Artist Date (ออกไปเที่ยวคนเดียวสัปดาห์ละครั้ง) อาร์ตลายคงสองนิสัยนี้ไว้ แต่ลดปริมาณลงเพื่อให้เริ่มต้นได้ง่ายขึ้น

ค่าที่วัดได้และสถานะความคืบหน้าจะถูกเก็บไว้ในอุปกรณ์นี้เท่านั้น ไม่ถูกส่งไปที่ใดทั้งสิ้น